หลายวันแล้วที่ฉันลืมตาพรึ่บ ตื่นฉับพลันกลางดึก มันเป็นกลไกติดค้างมาตั้งแต่ช่วงอ่านหนังสือดึกดื่น เพื่อเตรียมตัวสอบ
แม้ผ่านช่วงนั้นมาหลายสัปดาห์แล้ว ฉันก็ยังผวาตื่นเองอยู่ดี
จะว่าไป ก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไรหรอก ฉันก็ไม่ได้คิดว่าตนเองอดตาหลับขับตานอนอะไร ออกจะดีเสียอีกที่ได้อยู่ในบรรยากาศเงียบๆ เยียบเย็น คนเดียว
บ่อยครั้งเข้า ฉันคิดว่าก็ดีเหมือนกัน
หรือนี่อาจเป็นอาการเสพติดการตื่นดึก
ป๊าด...แป๊บๆ ก็จะหมดเทอมแล้ว นี่ฉันเรียนมาได้เทอมหนึ่งแล้วเหรอ เร็วเหมือนกันแฮะ วันพรุ่งนี้สอบวิชาสุดท้าย ฉันไม่ค่อยมั่นใจนัก คงจะได้คะแนนกลางๆ เกาะกลุ่มเขาไป
หมดเทอม ฉันก็ต้องหาเงินค่าเทอมเทอมหน้า เหนื่อยอีกแล้วสิ
ฉันเริ่มเรียนมาได้เดือนกว่าๆ แล้ว อีกไม่ถึงเดือนก็จะสอบมิดเทอม
ต้องคร่ำเคร่งกับตำรา ทั้งที่ทิ้งร้างมานานนับสิบปี
และเพิ่งมาเร่งอ่านเอาตอนนี้
อาทิตย์หน้า ทบทวนครั้งสุดท้าย
อาทิตย์ถัดไป สอบ
