วันก่อน ฉันไปปฐมนิเทศนักศึกษาปริญญาโทที่ลาดกระบัง

ฉันไปถึงก่อนเวลาเล็กน้อย จากบ้านฉันไปลาดกระบังไม่ลำบากมากนัก

(ขับรถออกมอเตอร์เวย์ใช้เวลาไม่ถึงยี่สิบนาทีก็ถึง)

รปภ. ที่คณะมองหน้าฉันอย่างสงสัย พลางถามว่า ผมคุ้นๆ หน้าคุณที่ไหนนะ

ฉันตอบ ก็เคยเห็นตอนที่มาสอบและมาสัมภาษณ์ไง

ตอนนั้นฉันผมยาวกว่านี้

ฉันรับเอกสาร เข้าไปนั่งรอเวลา ที่นั่งแถวหลังๆ

บรรยากาศดูน่าเบื่อ ฉันพกสมุดบันทึกไปด้วย

พอได้นั่งฉันก็วาดรูป เริ่มเข้ากำหนดการปฐมนิเทศ ฉันก็วาดรูป

หูฟัง แต่มือจดจ่ออยู่กับปากกาและกระดาษเปล่าที่เริ่มมีเส้นลากเลื้อยรุงรังเต็มหน้า

ฉันมีความสุขกับความน่าเบื่อ

ฉันจำไม่ได้แล้วว่าสลัดทิ้งความเป็นเด็กไปเมื่อไร

อาจจะตอนเริ่มมีสิว 

อาจจะตอนเริ่มนมแตกพาน

อาจจะตอนเริ่มมีความรู้สึกทางเพศ

อาจจะตอนมีเซ็กส์ครั้งแรก

ตอนหลัง ฉันเพิ่งรู้ว่า ฉันยังไม่หลุดพ้นจากความเป็นเด็กไปเลย

ฉันเจ็บคอ ไอแค็กๆ แถมมีน้ำมูกไหลสมทบอีก

เป็นมาหลายวันแล้ว อากาศก็ร้อนตับแลบ

ทรมานจมูก

หายใจแต่ละที รู้สึกผ่าวไปทั้งจมูก

ว่าแล้วก็ไอต่อ เจ็บคอ แค็กๆ